7 maart 2022 was het weer zover.
Ondanks narigheid in de wereld zoals de restanten van corona en de verschrikkelijke toestanden in de Oekraïne hadden we toch weer een vliegtuig naar Soanje geboekt.Om 7 uur vertrok het vliegtuig en om half 10 waren we in Alicante.
Het had heel wat voeten op de terminal om bij de gezondheidscontrole te komen. Maar na wat gedoe, er was blijkbaar iets niet in orde met mijn papieren. Wat is mij niet duidelijk geworden, maar ik had als woonplaats niet Den Hoorn maar Delft ingevuld, mochten we toch doorlopen. Patrick kwam al snel aanrijden zodat we de camper op konden halen. Nadat de fietsen er op stonden zijn we richting Santa Pola gereden. Maar eerst boodschappen gedaan, Daarna hebben we Cor en Trees opgezocht op camping Bahia de Santa Pola. Was nog even gezellig en hebben even over de camping gelopen. Het was er nog erg druk.
Daarna zijn we naar Peter en Karin gereden. Daar was al een plekje voor ons gereserveerd. Dus Gérard kwam gelijk in zijn ritme, schotel opzetten en tv aan. Helaas deed de tv het niet. Wat was er aan de hand. Geen idee, Water gevuld en kraan aangezet. Geen water! Wat was er aan de hand? Geen idee, verlichting deed het wel! 220 aansluiten dan. Geen goede stekker, Peter en Karin waren er niet dus daar moesten we wel een poosje op wachten. Maar toen zij er eenmaal waren was dat snel opgelost en konden we eindelijk koffie zetten.
Omdat we nogal mie waren van het lopen op het vliegveld en bij de bezichtiging van de camping zijn we zeer vroeg naar bed gegaan. Na 10 uur werden we weer wakker.
Dag 2 begon met het repareren van de waterpomp, want het toilet doorspoelen met flesjes water is ooknuet alles. Uiteindelijk bleek dat er ergens een vuiltje voordat en toen dat verwijderd was begin de pomp weer te leven. Ook het reparen van de televisie was een fluitje van een cent, wat bleek het snoertje naar de transformator zat los.
Onderwijl had ik de stoelen buiten gezet en zag dat 1 stoel niet meer te gebruiken was, omdat een stang erbij hing, waren we helemaal vergeten! Dar moeten we nog iets op verzinnen.
Het was prachtig zonnig weer, dus besloot Gérard dan maar een rondje om het meer te gaan fietsen, terwijl ik de camper verder weer op orde heb gebracht.
De eerste34km zitten alvast in zijn benen. De volgende dag zijn we, via het kerkelaantje baar de winkels in San Fulgentio gefiets en daar en paar boodschapjes gedaan. Bij de Chino een paar bouten en moeren gekocht, zodat Gérard de stoel kan repareren. Zo n ommetje, ne geen ommetje, we zijn dezelfderoute weer teruggereden, is toch 28,5km. Omdat we geen boormachine bij ons hebben, moesten we wachten totdat we er een konden lenen. S Avonds kwam Peter er een brengen, maar toen was het all te donker. Morgen dan maar,
Vrijdag, 11 maart, dus de stoel gerepareerd. En dat was het dan voor vandaag, de rest van de tijd soms binnen en, ik, meestal buiten van het zonnetje genoten. .
Zaterdag wederom prachtig weer. Dus de fietsen klaar gemaakt om een rondje te gaan fietsen. We zijn via la Hoya naar Philippe de Neti , langs het natuurgebied, gereden en daar bij het kleine bakkerswinkeltje brood en cakejes gehaald, waarna we naar Dolores gefietst zijn om een colaatje te nuttigen. Omdat we nog boodschappen moesten dien zijn we de bergopgereden om bij de dialprix inkopen te gaan dien. Daar hebben ze vaak Hollands brood en krenten bollen. Terug op de camping stond er ruim 57 km op de teller.
Zondag begon met een flauw zonnetje, maar we hebben toch veel in de zon kunnen zitten. Zondag is zoals gewoonlijk een rustdag, dus hebben we veel stilgezeten,
Maandag. De wind was vannacht behoorlijk toegenomen. Dus wilden we wachten met boodschappen doen tot wat later op de dag. Maar plotseling begon de lucht geler en geler te kleuren. Saharazand! Het werd dus niet zo aantrekkelijk om erop uit te gaan. Niemand trouwens, nu las ik op Spanje vandaag dat het nog wel een paar dagen zal gaan duren en men raad ons aan om toch maar weer 3ven buiten mondkapjes te dragen, want gezond is het inademen van dat stof niet! Morgen wilden we eigenlijk even naar een camperzaak, omdat de kraan het niet meer doet. Eventjes bekijken dan, Dat is er vandaag, dinsdag 15naart, niet van gekomen. We hebben alleen een paar boodschappen in het dorp gedaan. Ook vandaagwas het niet aantrekkelijk om buiten te gaan zitten vanwege het saharazand en se afwezige zon. Het waait nog steeds hard,
We blijven hier tot as maandag, dan verhuizen we een stukje noordelijker.
16 maart 2022
Nog steeds somber weer. Toch maar proberen een waterkraan in Elche te kopen. We waren zo n 10km onerweg, toen de geteerde weg plotseling overging in een keienweggetje. Op een gegeven moment liep het langs de vinalope en moesten we omhoog naar een bruggetje.
Ik dacht dat ik een goed paadje had gezien om tegenop te fietsen, maar dat was helaas niet zo. ik gleed met mijn voorwiel weg en kwam ten val! Donderde een dtukje naar beneden en voelde een pijn in mijn bovenarm. Mijn jas was nog heel toen Herard mij geholpen had op re staan. Mijn fiets lag over me heen. Gerard had de fiets op de oprit naar te bruggetje, p[ een teerweg, gezet. Ik dacht, ik moet even een stukje teruh, want ik haal dat hellinkje niet. Toen bleek dat mijn arm gebroken was en ik naar een ziekenhuis zou moeten. Gelukkig stopte al snel een Spaanse auto en die mevrouw belde direkt een ambulance. Het duurde nogal voordat deze arriveerde, maar uiteindelijk hebben ze mij naar een ziekenhuis gebracht. Onderwijl had Gerard samen met de politie mijn fiets veilig in een tuin van een nabij gelegen huis kunnen zetten. Hijzelf is naar de camping teruggefietst waar hij op berciht vaan mij moest wachten. Ik heb divers uren daar gezeten. Er werden fotoods gemaakt en het bleek wel ernstiger te zijn dan ik gedacht had! Er werd mij verteld dat het beter zou zijn als ik terug naar Nederland zou gaan om daar geopereerd te worden.
s Avonds de reisverzekering gebeld en de terugtocht werd, na heel veel vijven en zessen geregeld. Vrijdag konden we met een vlucht terug naar Amsterdam. Rond 24.00 uur waren we thuis.
Uiteindelijk ben ik 31 maart in het Reinieer de Graafziekenhuis in Delft geopereerd en momenteel loop ik dus bij de Fysio. Het gaat stukje voor beetje vooruit. We hebben dsn ook maar weer een vlucht naar Alicante geboekt op 8 juni 2022
En toen kwam er een einde aan je verhaal.
BeantwoordenVerwijderenMaar ik wilde wel even reageren. Wat een pechvogel ben je toch. Nu een dag na mijn 88e verjaardag, gevallen en door de steentjes in een greppel terecht gekomen. Ik moest gelijk denken aan onze 10e trouwdag, 1968. Nu een gebroken arm, toen een verbrijzelde enkel. EEen nare terugvlucht naar Nederland, eind van de maand een operatie en verder maar duimen dat jullie gauw terugkunnen naar jullie zo geliefde Spanje. Veel sterkt alletwee. wim en leny