Al vroeg op. Vandaag halen we Arthur op in Faro. Omdat de wintertijd is ingegaan zijn we natuurlijk veel te vroeg op de opgegeven plek om hem op te halen. We hebben een mooi plekje gevonden bij het teatre du municipal in Faro. Na een uurtje wachten kwam Arthur aangewandeld. In winterkledij! Hij wist niet hoe snel hij zich moest omkleden, want het was ondertussen zo n graad of 23 geworden! Vroeger liep er een grote weg naar de grens van Spanje maar daar hebben ze een tolweg van gemaakt em hoe dat werkt zijn we nog niet helemaal achter. Dus de gps opdracht gegeven tolwegen te vermijden. Helaas zijn de N wegen niet zo mooi als in Spanje, dus het rammelde nogal in de camper. Omdat Gerard pas bij de Lidl geen freeway cola zero kon vinden, zijn we onderweg toch nog even bij een Lidl gestopt. Ook daar geen cola zero! Alleen coca cola! Om een uur of 2 kwamen we bij camping Taray aan. Daar is veel veranderd. Heel veel vaste Spanjaarden, maar het toiletgebouw is van binnen helemaal gerenoveerd en ziet er prima uit!. Ook hebben we een zonnig plekje gevonden. mijn vooroordeel, die ik had opgedaan 2 jaar geleden op camping Giralda, is helemaal verdwenen. De nieuwe eigenaren doen vreselijk hun best om de camping weer op te knappen. Arthur en Gerard zijn maandagochtend om 11uur vertokken voor hun eerste fietstochtje. Zo te horen zijn ze niet gekomen waarnaar ze op zoek waren! Water! Ze hebben wel 4x Lepe aangedaan. Arthur kwam in zijn eentje terug op de camping. Waar heb je pa gelaten? Vroeg ik. Die komt lopen want hij heeft een lekke band vlak na Redondela en mijn voorband is ook lek!
Arthur begon maar direct zijn band te plakken en was klaan nog voordat Gerard terug wss. Even later zette Gerard de fiets van Arthur achter de camper en wat bleek? Ook de achterband van de fiets van Arthur stond leeg.
woensdag 2 novemer . Er staat een fietstocht gepland die Gerard al heel lang wil maken en waar die 2 jaar geleden aan begonnen was maar niet afgemaakt heeft, omdat er nogal wat wind stond! Maar nu is die wind een stuk minder en heeft ie Arthur als ruggesteun, dus rond tienen opgestapt om naar San Lucar de Guadiana te gaan. Een tocht van bijna 100km.
In de tussentijd ben ik even naar de Lidl in Isla Christina gefietst om boodschappen te doen. Een hollandse vrouw op de camping was zo lief om voor mij een paar flessen cola zero met de auto mee te nemen.! Dit scheelde mij een paar keer heen en weer rijden, want ik kan maar 2 a 3 flessen tegelijk in mijn fietstas stoppen!
rond half vier kwamen ze terug en het bleek dat de tocht zwaarder was geweest dan gedacht. Alhoewel het niet hoog was, 175m, hadden ze wel veel stijgmeters gemaakt!
Donderdag zijn we met z n 3tjes naar Ayamonte gefietst. Heen via een zandpad, maar teruh hebben we maar dr N weg genomen. S Avonds begon het te regenen. Gelukkig niet al tehard want we waren bang dat het een grote blubberzooi zou worden. Maar s ochtends begon het toch steeds harder te regenen en we moesten het kleed nog optuimen! De fietsen stonden gelukkig al op de camper onder zeil! We gaan vandaag nl naar Conil de la Frontera en hopen daar wat beter weer te treffen.om half elf waren we onderweg, maar moesten wel even langs een garage want er zat een schroef in de band en die durfde Gerard er niet zelf uit te halen. Achteraf bleek dat het zo n klein schroefje was zodat het wel gekund had, maarvoor de zekerheid! Onderweg werd het wel droog en even dachten we dat de zon nog wel zou gaan schijnen. Dat gebeurde ook wel, maar nadat we een uurtje of 2 op Camping Roche stonden begon het toch weer te regenen.
Op het achterste gedeelte staan veel campers waarvan de meeste Duitsers zijn. Daar hebben we een aardig plekje gevonden. Lekker dicht bij het sanitair! Ondertussen was het droog geworden en konden we een poosje buiten zitten. Koud was het niet!. Dus samen met Arthur maar even op de fiets gestapt om een paar boodschappen te doen. We vonden een vrij nieuwe grote Mercadona en alles paste bijna in mijn zijtas, alleen moest Arthur 2 kilo ingevroren patat op zijn rug meenemen. Onderweg begon de lucht weer aardig donker te worden dus zijn we maar snel weer naar de camping gegaan. Fijn hoor zo n elektrische fiets! Nu kan ik de mannen aardig bijhouden!. S Nachts begon het weer te regenen .
Hiermee willen wij vrienden en bekenden op de hoogte houden van onze vakantieverhalen
zondag 30 oktober 2016
zondag 23 oktober 2016
week2
Zondag 23 oktober 2016
We staan op een camperplek in Palencia. Er stonde veel campers op deze plek.Het heeft vanacht geregend en we trekken dus maar weer verder. We willen zaterdag in de buurt van Faro zijn om Arthur op te halen. Camping Malpertide de Placencia is onze bestemming voor deze zondag. Het weer was afwisselend regen en af en toe een zonnetje. Op de camping was het idem dito. Niet koud, maar de stoeltjes bleven binnen. De Tv ontvangst hier is nog prima, zodat we de enorme losse schotel, die we voor de zekerheid meegenomen hebben nog niet hoeven te gebruiken. S nachts begon het te regenen en omdat we toch weer verder gingen en ik niet door de regen naar het toiletgebouw hoefde te lopen, werd ik netjes voor de deur afgezet!
na het douchen konden we op weg naar Portugal. We reden door een mooie omgeving nadat we naCaceres van de grote weg af gingen en een stuk tussendoor reden. Aangekomen in Estremoz wilden we even naar de Lidl. We wisten dat ie er moest zijn. De Mio ingeschakeld maar die scheen een verkeerd adresnin zijn geheugen te hebben. We konden de winkel niet vinden. De camper om het grote plein gepatkeerd en daar maar aan iemand gevraagd. Het bleek nogal simpel rechtdoor aan het eind naar links doorrijden totdat je er zowat tegenaan reed!
De camping was makkelijker te vinden! Daar staan meest Hollanders en een paar Engelsen. Het is dan ook een SVR camping met Hollandse eigenaar!
een dagje gebleven om de camper wat op te ruimen. Bovendien hebben we al 7 dagen achter elkaar gereden dus een rustdag mag wel eens! Ik heb me een poosje bezig gehoudrn met het installeren van de sim kaart in de tekefoon van Saskia. Ik heb het kaartje in de telefoon van Gerard gedaan en binnen een paar minuten was het in orde.Dus kan ik weer gebruik maken van mijn al oude vertrouwde tekefionnummer van t mobile! Hehe!
woensdag zijn we weer een stukje zuidelijker gegaan. Maar zo n 150km. We kwamen terecht op een kleine camping in. Castro Verde. Mooi sanitair en niet duur. Even lopend boodschappen gedaan bij een intermarche, die net als in Frankrijk aardig aan de prijs is.
donderdag 27 oktober 2016.
Een prachtige, maar vermoeiende rit naar Moncarapacho. De hele rit was 95km maar 60km daarvan was een en al bocht! Het was maar zelden dat er een recht stuk van 100m tussen zat. Halverwege een rustpauze genomen door in een heel klein dorpje een kopje koffie te gaan drinken. Ik denk dat we een gemiddelde van nog geen 25km per uur hebben gehaald.. Aan het einde van de bochtige weg kwamen we een Lidl tegen dus maar snel even boodschappen gedaan. We kwamen dus ruim na 12 uur aan op camping Moncarapacho
alwaar een zeer vriendelijke Franse dame ons hielp een plekje uit te zoeken, want het had de laatste paar dagen nogal geregend, waardoor de veldjes nogal sompig waren. Toch een aardig plekje gevonden. De camping is nog geen jaar open en er moet nog het een rn andere gebeuren, maar het sanitair ziet er prima uit en wordt keurig schoongehouden. Ontvangst van TV was uitgesloten. Wat er aan de hand was wisten we niet, maar zelfs met de losse schotel lukte het niet! Toch een andere, speciale, kop moeten kopen? De volgende ochtend zou Gerard het toch weer gaan proberen, want we vonden nog een andere kop in de camper. Dus de schotl weer opgezet, maar nu bleek er iets verkeerd met of de receiver of de TV. We hebben Arthur maar ingeschakeld om de oude receiver maar mee te nemen. ?
Eindelijk hebben we defietsen van de camper gehaald en zijn we naar Olhao, aan de kust, gereden. Dat is een drukke badplaats. Maar heeft voor ons geen bekoring. We zijndus maarop ons gemakkie terug gefietst. Er zaten een paar heuveltjes in en ik vind dat, alhoewel ik in de ecostand heb gefietst, wel snel kilometers verloor! Ik ben benieuwd straks in de buurt van Gandia hoe of dat zal gaan.
Zatetdag moesten er toch nog wat boodschappen gedaan worden, want de mercadona en lidl in Isla Christina zijn op zondag gesloten. Morgen halen we Arthur op en gaan dan die kant op. Dus op defiets naar Moncarapacho. Eigenlijk een dorp van niks, maar er was toch een markthal en even verderop een supermarkt. toch maar even een frisdrankje bij de plaatselijke horeca genomen.
Op de camping werd er s avonds een barbeque, kip van het spit, gehouden. Ik had dit allemaal niet begrepen maar ons toch opgegeven voor een kippetje. Dus bij half 8 naar de bar gegaan en daar ons kippetje gehaald. We konden het ook daar opeten, dus maar wat drinken erbij besteld. Bleek dat even later bijna alle kampeerders(Fransen) aan kwamen om daar uitgebreid te gaan eten, wij hadden ondertussen ons kippetje al bijna op! Maar we werden er toch tussen geschoven en het werd nog even erg gezellig! Gelukkig is mijn kennis van de Franse taal nog niet helemaal weggeebt dus kon ik nog een woordje mee praten.
We staan op een camperplek in Palencia. Er stonde veel campers op deze plek.Het heeft vanacht geregend en we trekken dus maar weer verder. We willen zaterdag in de buurt van Faro zijn om Arthur op te halen. Camping Malpertide de Placencia is onze bestemming voor deze zondag. Het weer was afwisselend regen en af en toe een zonnetje. Op de camping was het idem dito. Niet koud, maar de stoeltjes bleven binnen. De Tv ontvangst hier is nog prima, zodat we de enorme losse schotel, die we voor de zekerheid meegenomen hebben nog niet hoeven te gebruiken. S nachts begon het te regenen en omdat we toch weer verder gingen en ik niet door de regen naar het toiletgebouw hoefde te lopen, werd ik netjes voor de deur afgezet!
na het douchen konden we op weg naar Portugal. We reden door een mooie omgeving nadat we naCaceres van de grote weg af gingen en een stuk tussendoor reden. Aangekomen in Estremoz wilden we even naar de Lidl. We wisten dat ie er moest zijn. De Mio ingeschakeld maar die scheen een verkeerd adresnin zijn geheugen te hebben. We konden de winkel niet vinden. De camper om het grote plein gepatkeerd en daar maar aan iemand gevraagd. Het bleek nogal simpel rechtdoor aan het eind naar links doorrijden totdat je er zowat tegenaan reed!
De camping was makkelijker te vinden! Daar staan meest Hollanders en een paar Engelsen. Het is dan ook een SVR camping met Hollandse eigenaar!
een dagje gebleven om de camper wat op te ruimen. Bovendien hebben we al 7 dagen achter elkaar gereden dus een rustdag mag wel eens! Ik heb me een poosje bezig gehoudrn met het installeren van de sim kaart in de tekefoon van Saskia. Ik heb het kaartje in de telefoon van Gerard gedaan en binnen een paar minuten was het in orde.Dus kan ik weer gebruik maken van mijn al oude vertrouwde tekefionnummer van t mobile! Hehe!
woensdag zijn we weer een stukje zuidelijker gegaan. Maar zo n 150km. We kwamen terecht op een kleine camping in. Castro Verde. Mooi sanitair en niet duur. Even lopend boodschappen gedaan bij een intermarche, die net als in Frankrijk aardig aan de prijs is.
donderdag 27 oktober 2016.
Een prachtige, maar vermoeiende rit naar Moncarapacho. De hele rit was 95km maar 60km daarvan was een en al bocht! Het was maar zelden dat er een recht stuk van 100m tussen zat. Halverwege een rustpauze genomen door in een heel klein dorpje een kopje koffie te gaan drinken. Ik denk dat we een gemiddelde van nog geen 25km per uur hebben gehaald.. Aan het einde van de bochtige weg kwamen we een Lidl tegen dus maar snel even boodschappen gedaan. We kwamen dus ruim na 12 uur aan op camping Moncarapacho
alwaar een zeer vriendelijke Franse dame ons hielp een plekje uit te zoeken, want het had de laatste paar dagen nogal geregend, waardoor de veldjes nogal sompig waren. Toch een aardig plekje gevonden. De camping is nog geen jaar open en er moet nog het een rn andere gebeuren, maar het sanitair ziet er prima uit en wordt keurig schoongehouden. Ontvangst van TV was uitgesloten. Wat er aan de hand was wisten we niet, maar zelfs met de losse schotel lukte het niet! Toch een andere, speciale, kop moeten kopen? De volgende ochtend zou Gerard het toch weer gaan proberen, want we vonden nog een andere kop in de camper. Dus de schotl weer opgezet, maar nu bleek er iets verkeerd met of de receiver of de TV. We hebben Arthur maar ingeschakeld om de oude receiver maar mee te nemen. ?
Eindelijk hebben we defietsen van de camper gehaald en zijn we naar Olhao, aan de kust, gereden. Dat is een drukke badplaats. Maar heeft voor ons geen bekoring. We zijndus maarop ons gemakkie terug gefietst. Er zaten een paar heuveltjes in en ik vind dat, alhoewel ik in de ecostand heb gefietst, wel snel kilometers verloor! Ik ben benieuwd straks in de buurt van Gandia hoe of dat zal gaan.
Zatetdag moesten er toch nog wat boodschappen gedaan worden, want de mercadona en lidl in Isla Christina zijn op zondag gesloten. Morgen halen we Arthur op en gaan dan die kant op. Dus op defiets naar Moncarapacho. Eigenlijk een dorp van niks, maar er was toch een markthal en even verderop een supermarkt. toch maar even een frisdrankje bij de plaatselijke horeca genomen.
Op de camping werd er s avonds een barbeque, kip van het spit, gehouden. Ik had dit allemaal niet begrepen maar ons toch opgegeven voor een kippetje. Dus bij half 8 naar de bar gegaan en daar ons kippetje gehaald. We konden het ook daar opeten, dus maar wat drinken erbij besteld. Bleek dat even later bijna alle kampeerders(Fransen) aan kwamen om daar uitgebreid te gaan eten, wij hadden ondertussen ons kippetje al bijna op! Maar we werden er toch tussen geschoven en het werd nog even erg gezellig! Gelukkig is mijn kennis van de Franse taal nog niet helemaal weggeebt dus kon ik nog een woordje mee praten.
najaar 2016 week1
Dinsdag rond half 10 vertrokken, nadat we van Ank hadden gehoord, dat ook zij vertrokken was. De eerste bestemming was een camping in Long. Onderweg even in een file gestaan maar verder is de reis goed verlopen.
we waren nog niet zo lang op de camping of Ank kwam ook al aangereden. Het bleek dat tomtom een heel andere route aangeeft dan onze mio.
na een rondje over de camping en naar het sluisje te zijn gaan lopen was het tijd om te eten, waar Gerard zijn best op had gedaan. Gewoon even een pak bami opwarmen, maar het smaakte best.
nog even de route voor de andere dag besproken. Vanaf Long naar een camping in de omgeving van Le Mans.
Op de bestemming aangekomen konden we geen camperplek vinden. Gelukkig had Gerard een reserve camping ingepland. Ook deze camping was onvindbaar en een telefoontje leverde niks oo, ook omdat ik het bandje dat afgedraaid werd niet verstond! Wat nu? Een andere plek zoeken? Maar ik had ondertussen al een auto tot stilstand weten te brengen met een zeer hulpvaardige heer. Deze wist ook niks van de camping die wij zochten, noch van de naam die daarbij hoorde.
Hij had wel een oplossing! Er wonen een stel hollanders in de buurt die een boerderij hebben en waar weleens campers staan! Dus direct de telefoon gepakt en naar Filippe gebeld e ja hoor we waren welkom. Zodat we met 2 campers achter de vriendelijke fransman aanreden en via een hobbelig weggetje bij de boerderij aankwamen.
We konden daar de nacht wel doorbrengen, maar de faciliteiten waren wel minimaal! Toen Ank s avonds naar het toilet ging kreeg zij de deur niet meer open en dacht dat zij daar de nacht zou moeten doorbrengen. Gelukkig lukte het haar na verwoedde pogingen wel, maar was toch hevig geschrokken!
De andere ochtend zijn we na de koffie vertrokken naar een voor ons een beetje bekende campingLa Motte in Fouilloux. Daar was het heerlijk weer en konden we even de stoeltjes buitwn zetten. Daar hebben we de volgende ochtend ook afscheid van Ank genomen, want zij ging haar dochter opzoeken en wij reizen verder richting Portugal.
omdat het prachtig weer was hebben we er een korte rit van gemaakt en zijn we in Castet gestopt alwaar we heerlijk een paar uur in de zon hebben kunnen zitten. Eerst een paar uur voor het hek, omdat de receptie tot 3 uur gesloten was, daarna moesten we zoeken naar een plek waar we TV ontvangst zouden hebben. Daar kwamen we een hollander tegen die vertelde dat hij naar Murcia zou gaan en waar wil hij terecht komen? Bij Joep en Ankie, want hij heeft daar eerder gestaan met een zieke hond en hem heel goed had geholpen. Ook toevallig!
we waren nog niet zo lang op de camping of Ank kwam ook al aangereden. Het bleek dat tomtom een heel andere route aangeeft dan onze mio.
na een rondje over de camping en naar het sluisje te zijn gaan lopen was het tijd om te eten, waar Gerard zijn best op had gedaan. Gewoon even een pak bami opwarmen, maar het smaakte best.
nog even de route voor de andere dag besproken. Vanaf Long naar een camping in de omgeving van Le Mans.
Op de bestemming aangekomen konden we geen camperplek vinden. Gelukkig had Gerard een reserve camping ingepland. Ook deze camping was onvindbaar en een telefoontje leverde niks oo, ook omdat ik het bandje dat afgedraaid werd niet verstond! Wat nu? Een andere plek zoeken? Maar ik had ondertussen al een auto tot stilstand weten te brengen met een zeer hulpvaardige heer. Deze wist ook niks van de camping die wij zochten, noch van de naam die daarbij hoorde.
Hij had wel een oplossing! Er wonen een stel hollanders in de buurt die een boerderij hebben en waar weleens campers staan! Dus direct de telefoon gepakt en naar Filippe gebeld e ja hoor we waren welkom. Zodat we met 2 campers achter de vriendelijke fransman aanreden en via een hobbelig weggetje bij de boerderij aankwamen.
We konden daar de nacht wel doorbrengen, maar de faciliteiten waren wel minimaal! Toen Ank s avonds naar het toilet ging kreeg zij de deur niet meer open en dacht dat zij daar de nacht zou moeten doorbrengen. Gelukkig lukte het haar na verwoedde pogingen wel, maar was toch hevig geschrokken!
De andere ochtend zijn we na de koffie vertrokken naar een voor ons een beetje bekende campingLa Motte in Fouilloux. Daar was het heerlijk weer en konden we even de stoeltjes buitwn zetten. Daar hebben we de volgende ochtend ook afscheid van Ank genomen, want zij ging haar dochter opzoeken en wij reizen verder richting Portugal.
omdat het prachtig weer was hebben we er een korte rit van gemaakt en zijn we in Castet gestopt alwaar we heerlijk een paar uur in de zon hebben kunnen zitten. Eerst een paar uur voor het hek, omdat de receptie tot 3 uur gesloten was, daarna moesten we zoeken naar een plek waar we TV ontvangst zouden hebben. Daar kwamen we een hollander tegen die vertelde dat hij naar Murcia zou gaan en waar wil hij terecht komen? Bij Joep en Ankie, want hij heeft daar eerder gestaan met een zieke hond en hem heel goed had geholpen. Ook toevallig!
Abonneren op:
Posts (Atom)