week 5

Zondag 30 september. De laatste dag, voorlopig, in Spanje. Morgen gaan we Arthur op halen van het vliegveld in Faro.
Dachten we tijd genoeg te hebben, maar doordat we geen tol nemen en de N weg erg veel oponthoud geeft vanwege stoplichten etc, werden we nog voordat we de camper hadden stilgezet al ge whatsappt door Arthur dat ie al buiten stond.! We waren van plan om op de camperplaats achter het vliegveld dat helemaal opgeknapt is en een prachtige plaats is om personen die met het vliegtuig komen op te halen, nog even rustig te kunnen internetten, want Gerard had 's nacht zijn nieuwe bundel van 10gb van simpel ontvangen. Dus even doorgegeven waar we hem op zouden pikken en de camper weer gestart. Hij had een voorspoedige reis gehad!. We zijn doorgereden naar een camping in Castro Verde, waar wij al eens eerder hadden gestaan. Maar eerst even wat boodschappen ingeslagen bij een Intermarche. Arthur heeft een klein rondje geremd, ten eerste om even weg te zien en de omgeving wat beter te kunnen bekijken, maar kwam erachter dat ie niet veel kanten op kon. De volgende dag, dinsdag zijn we naar camping Alentejo in Evoramonte gegaan.
Ook fietsen is geen pretje in deze omgeving. De wegen zijn smal en vooral de grotere wagens rijden toch w2el vlak langs je heen. Dat merkten we de volgende dag toen we naar het kasteel van Evoramonte zijn gefietst. Alhoewel het over het algemeen eigenlijk best mee viel!.
Omdat de renwegen voor Arthur hier beperkt zijn en Gerard niet graag over de wegen van Portugal fietst hebben we besloten om terug naar Spanje te reizen. Na een lange, doch snelle tocht kwamen we in Cazalegas aan. Een   mooie camping aan een stuwmeer. Met een mooi nieuw sanitair gebouw en een mooi zwembad. Maar ook hier blijven we niet hangen! De volgende ochtend zijn we vertrokken. Eerst naar Toledo,

zodat Arthur daar een poosje kon rondkijken, terwijl wij op een mooie parkeerplek rustig konden rondkijken en een bakkie konden zetten. Daarna zijn we doorgereden naar een vantevoren uitgekozen camperplaats. Bij Castillo de Garcimonuz.

Een groot kasteel aan de rand van een pittoresk dorpje. Om geen afwas te hebben zijn we bij Bar de Santos, die in de reviews grote waardering krijgt, gaan eten. We hebben inderdaad heel eenvoudig, maar lekker, gegeten. Hij kwam ook nog met een lekker nagerecht en verschillende drankjes.  Het was natuurlijk niet druk, want zoals iedereen weet gaan de Spanjaarden pas laat in de avond uit eten.