week 8 laatste week op Sanguli

Zondag 21 mei. Het was warm maar er was veel sluierbewolking! Buiten op ons gemakkie ontbeten en na de koffie kwamen Trees en Cor even langs om te kijken of ik al opgeknapt ben. Dat is dus zo! Nog niet helemaal optimaal maar stukken beter. Terwijl Gerard en Cor over, wat anders dan fietsen, zaten te praten zijn Trees en ik even boven gaan kijken of het kinderzwembad, dat op E reealiseerd wordt, al opschiet. Van Belgische mensen die Trees kent wordt dat 2 juni geopend, dus dat zien we dit jaar niet af! De rest van de dag hebben we heerlijk geluierd, af en toe in de volle zon en af en toe onder die sluierbewolking. Weer een zeer rustig dagje, Maar morgen, als het weer het toelaat, gaan Cor, Jo en Gerard toch de zo, door Gerard, gewenste hamburger eten. Inderdaad zijn de mannen naar Prades www.a-trip.com gefietst. De verste afstand die Gerard deze keer gereden heeft. Hij heeft zijn hamburger gegeten, die toch niet zo smaakte als hij zich herinnerde! Nog een laatste ritje as woensdag en dan zit zijn fietsseizoen bij Sanguli er al weer op. Vrijdag breken we op om richting Holland te gaan!. Ik ben vandaag voor het eerst eens het zwembad ingedoken. Nou gedoken! Zo kan je het niet noemen. Ik ben heel voorzichtig het zwembad ingelopen. Het water was trouwens erg lekker!. Daarna een poosje op een ligstoel op mijn buik gelegen in de hoop dat nu ook de achterkant een heel klein bruin kleurtje krijgt. Daarna even een bakkie bij Trees en Cor, die inmiddels ook thuis was gekomen, gedronken en toen gauw gaan kijken hoe Gerard er aan toe was na deze, voor hem zware tocht. Hij heeft het overleefd en was al onderweg naar de douche. Woensdag 24 mei 2017. De laatste fietstocht vanaf Camping Sanguli dit voorjaar voor Gerard. Gerard en Cor zijn met oude bekende uit een ver verleden naar Colldejou

gegaan.
Oude bekenden? Jazeker! In de tijd dat de familie Heemskerk nog op Sanguli stond, stonden daar ook een aantal mannen die op de mountainbike of zelfs op een gewone fiets de bergen in wilden fietsen. Arthur en Gerard konden zich bij die mannen, Henry, Henk, Jan, Louis en ene Walter, aansluiten. Van deze personen zijn er nog steeds een aantal op de camping. Dus zo zijn Gerard, Cor, Louis, Walter en ene Ruud, om 9 uur vertrokken. De rit verliep voorspoedig en zijn boven op de coll de Jou teruggekeerd naar de camping. Ze hadden toch weer zo n 60km in de benen,@TRIP Colldejou
's Middags zijn we even bij het zwembad van het nieuwe gedeelte, genaamd AFRIKA,

iets gaan drinken.

Donderdag 25 mei onze laatste dag op Sanguli. We werden door Cor en Trees gevraagd om s'middags, als afscheid, te gaan eten in een leuk tentje in Vila Seca.

We hebben daar heerlijk gegeten en het was, als vanouds, zeer gezellig! Dat blijkt wel toen we bij thuiskomst op de klok keken en het toch al dicht bij zessen was! De "rommel" was zo opgeruimd, zodat we morgenochtend op ons gemakkie kunnen ontbijten en de camper schoon kunnen gaan maken. Vrijdag, nadat we de camper hadden schoongemaakt, de buren gedag gezegd en afscheid van Cor en Trees hadden genomen zijn we richting een camperplaats in San Esteban sur Livera vertrokken. Het was een prachtige rit! De camperplaats is vrij nieuw een prima aangelegd, alleen is campinggedrag niet toegestaan. Maar omdat het zo warm was, 32 graden. Hebben we tussen het muurtje en de camper toch de luifel een stukje uitgeschoven!

Gelukkig is de camperplaats tegenover het zwembad, dat trouwens nog niet open was en een gezellige bar, waar je heerlijk onder parasols kon zitten. Dus daar een poosje vertoefd met een drankje of twee!. Terug bij de camper zag Gerard dat er ergens wel internet te vinden was, dus later nog even een kopje koffie gaan drinken bij het barretje. Daar heeft Gerard stiekem een foto gemaakt van de code van wifi. Dat was zolang, dat het niet te onthouden was!. Zo konden we s 'avonds even van het internet gebruik maken! Maar ik vond het geen goed idee om daar nog een dag te blijven staan, dus zijn we zaterdagochtend weer vertrokken, nadat we een briefje met onze complimenten in de brievenbus hadden achter gelaten. Op weg naar een andere camperplaats. reden we door een werkelijk schitterend landschap! Ditmaal stonden we achter het politiebureau in Sabinanigo. Een grote parkeerplaats bij een gedeelte van het stadje dat nou net niet zo aantrekkelijk is!. Zelfs een leuk barretje hebben we niet kunnen vinden. Totdat Gerard s'avonds eens achter de muur ging kijken wat daar nou precies was en laat daar nou een restaurantje met speeltuin de kinderen zijn. Alleen had ik toen zo n last van mijn rug, door het te weinig drinken, dat ik geen puf had daar naar toe te lopen!.

GEEF MIJ MAAR GEWOON EEN CAMPING! Dan maar een paar euro meer uitgegeven! Het blijkt toch al dat we geen camperaars zijn, maar echte kampeerder blijven!