week 4

Zondag 23 september 2018

Het blijft 30 graden of meer. Dus vandaag maar een rustdag gehouden!
Alleen later in de middag even een rondje naar Redondela gefietst.
Maandag was het idem dito. Weer 30 graden, maar nu wilden we toch wel weer eens iets doen en zijn naar Villablanca gereden.

In het begin viel het best mee! In Villablanca even een colaatje genuttigd(2.00euro). En naar het leuke pleintje gereden. Daar waren allerlei versieringen aangebracht, maar zijn er niet achter kunnen komen waarvoor dat diende!. We vroegen het net aan iemand die heel moeilijk sprak. Dus voor ons was er geen touw aan vast te knopen. We zijn de weg naar Lepe gevolgd om via Redondela weer terug op de camping te komen. Na 40km was ik blij dat ik de schaduw op kon zoeken!
Naast ons op de camping is een hele grote Engelse(Jersey) camper komen te staan en deze dame is gelukkig wat spraakzamer dan menig Duitser die in onze omgeving staan. Die doen hun kop niet open!
Het leuke is dat deze mevrouw stond te vertellen dat zij en haar man met de scooter, die binnenin de camper gestald staat!,  naar Ayamonte was geweest. Wat haar opviel was dat de prijzen van eten daar veel goedkoper zijn dan hier in Isla Christina. Hier moest ze wel 9 euro voor een "plat" betalen en daar 5 euro. Rijd je in een camper van zo'n slordige 2 ton!
Woensdag was de bedoeling boodschappen te gaan doen bij de Meradona in La Antilla, maar we zijn even het hele dorp rond gereden. We moesten ook nog even een flappentap vinden. In de winkelstraat werden we aangesproken door een man. Het bleek een Bulgaar te zijn die om geld bedelde. Gerard heeft zijn hand over zijn hart gestreken en hem een biertje aangeboden(1 euro). OOk nog even bi8j een ferreteria gevraagd of ie zo n gootsteenstop verkocht, de onze is ergens blijven hangen!
Nee dus. Verder zoeken maar weer!.
Op weg naar de Mercadona kwamen we een chinees restaurantje tegen, daar zijn we toen maar gaan eten. Voor 7.25 heb je je buik vol en het smaakte prima!
Dus de Mercadona hebben we die dag maar overgeslagen!

week 3

Zondag 16 september 2018

Na alle perikelen van gisteren en de warmte hebben ons doen besluiten vandaag helemaal niks te doen! Het is toch ook zondag! Morgen weer een stukje naar het zuiden!
Maandag zijn we iets meer naar het zuiden gereden, naar een  camperplaats bij Nederlanders die nog niet zo heel lang bestaat, In Alcuescar. Bij Jantine en Walter. Natuurlijk gingen we op de Mio af en kwamen we weer op een klein weggetje uit. Gelukkig was dat niet zo erg ver! Op een gegeven ogenblik wisten we niet of we links of rechtaf zouden gaan, toen Walter al stond te zwaaien. Het schijn dat de meeste Nederlanders die route nemen en de Engelsen doen het altijd goed.We kregen een heerlijk plekje onder een grote eikenboom. Het was 34 graden, dus dat kwam goed uit. Met een zwembadje voor de deur! Waar Gerard later toch een keer is ingedoken.
We hadden het rijk alleen, jammer genoeg, want iets van gezelschap is toch altijd wel leuk!
omdat het zo warm was en Gerard toch wel enigszins vermoeid was van het inspannend autorijden, hebben we heerlijk de rest van de dag onder de eik gezeten.
Dinsdag hebben we de fietsen van de camper gehaald. Daarna ging het eerst bergafwaart(2km) naar het dorp om in het dorp weer omhoog te fietsen. Gerard vond de kapper en is dus nu gekortwiekt, daarna nog even een bezoek aan een bazar en een restaurant gemaakt, waarna we het zandpad van de openenweg naar de camperplaats genomen hebben. Dat scheelde op het laatst een stuk lopen. Woensdag zijn we vertrokken naar Isla Christina om daar een paar dagen te verblijven!
De reis ging snel, want we hadden bijna alleen maar grote wegen, En dit keer dus geen toeristische route.
Het viel mee op camping Taray. Hadden we gedacht de enigen te zijn, mooi niet! Doordat de prijs erg gunstig is 11 euro, er een zwembad op de camping is, trekken ze toch aardig wat kampeerders. De achterzijde van de camping staat inderdaad vol met vaste Spanjaarden, maar het ziet er toch wel netjes uit! Tuurlijk overal groene schermen, maar ja wat wil je met temperaturen vaak boven de 30 graden!
Vrijdag zijn we even via Islaantilla naar Lepe gefietst om bij de Decathlon en zwembroek voor Gerard te kopen. Nu denken jullie vast "had ie dan niet?"Ja hoor maar die heb ik expre3ss thuisgelaten ondat ze toch te groot waren en hij dus nu wel een nieuwe MOEST kopen!
De omgeving hier is een heel stuk opgeknapt. Het is toeristischer geworden! Ook Isla Christina is erg opgeknapt. Alles ziet er een stuk fraaier uit! Behalve sommige kleinere wegen dan, want dat ondervonden we vandaag toen we via Islaantilla naar Redondela gingen fietsen. Bulten en kuilen!. Maar de weg van Redondela naar Pozo del Camino, alwaar een nieuwe camperplaats is gekomen , is een mooie weg geworden!. Die camperplaats ziet er mooi uit en als er regen verwacht wordt dan is het daar beter toeven dan hier op de camping. Daar is grind en hier sta je al snel in de modder!

2e week najaar 2018

Zondagvanuit Lanestosa vertrokken. Het was een goede camperplaats met een typisch oud dorpje ernaast. Heel gezellig! Na een mooie, toeristische rit, kwamen we aan op een camping bij de embrasse van de Ebro.

Een grote camping, waar alleen nog een paar vaste kampeerders stonden, maar later in de middag kwamen er toch nog twee campertjes bij.  We zijn even polshoogte gaan nemen aan het meer. Heel helder water en erg groot! Omdat we om wat boodschappen verlegen zaten zijn we de andere dag naar Reinose vertrokken. Daar moest een Mercadona zitten. Wederom hebben we een mooie route gereden. Na de Mercodanna wilde Gerard nog even naar een Chinese winkel want de houder van het de Mio heeft het begeven! Omdat ik binnen het een en ander aan het opruimen was viel het me op dat het zijluik van de camper open stond! Ook raar!. Dus ik naar buiten om het luik dicht te doen. Daar bemerkte ik dat een van de twee flessen water weg was. Eruit gevallen in een bocht natuurlijk.Nu wat het wat rommelig naast de camper bij de Mercadonna, want een of andere idioot has zijn auto heel dicht bij de camper geparkeerd, zodat we de deur maar net open konden doen. In de haast om het karretje weg te brengen was Gerard vergeten dat het luik nog open stond en aan de andere kant van de camper ingestapt!
Van de weersomstuit reed hij ook nog zijn doel voorbij! Hij wilde naar de oorsprong van de Ebro, maar had al een andere route in de Mio gezet! Dus dat blijft iets voor een volgend jaar!
Wederom een prachtige rustige route uitgekozen!
Onderweg wilde Gerard weven iets gaan drinken en op een gegeven moment zag hij Gele Luifels als van een restaurant, dus knipperlicht uit en bij het restaurantje gestopt. Wat bleek, het was een restaurantje aan de weg naar Compostela ! Bij dat restaurantje raakte ik eerst in gesprek met een jonge Engelsman de de Camino loopt. Aan het andere tafeltje werd er ineens iets in het Hollands gezegd. Wat bleek! Er zaten drie Australiërs, waarvan 2 broers die in Hipolytushoef geboren waren en in 1952 met hun ouders naar Australie zijn geemigreerd.

Heel gezellig,  maar ook zeer emotioneel!. Een van de broers heeft een jaar gelden zijn vrouw verloren aan kanker. Ik was, nadat we weer  verder waren gereden erg geemotioneerd. Typisch, maar nu ik dus mensen die de Camino in het echt heb ontmoet krijg je nog meer respect voor diegene die de Camino lopen! Zelfs nu springen de tranen in mijn ogen!
We zouden naar een camping een kilometer of 20 verder gaan en zagen onderweg heel veel wandelaars op het caminopad.gaan maar Daar aangekomen bleek dat we nog zo'n anderhalf uur moesten wachten voordat de receptie open ging. Even de camper geparkeerd en op de app gekeken of er een andere camping of camperplaats in de buurt was. Die hadden we snel gevonden in Villada. Op een leuk pleintje was alles aanwezig wat we nodig hadden. En het was nog gratis ook!.
De volgende ochtend op pad om naar de volgende camping te gaan. We reden door een omgeving die zeer wijds was. Graanvelden en nog eens graanvelden en op de weg waar je bijna geen auto tegen kwam. Gerard had een paar via's in de Mio gezet, omdat die ons anders een heel eind om zou laten rijden. Op een gegeven moment waren we even de weg kwijt, maar Gerard had al snel door naar welke weg hij moest sturen, de A52. OP een gegeven moment heb ik de volgende via eruit gehaald omdat we dachten dat het nu wel goed zou gaan. Maar de Mio stuurde ons weer de verkeerde kant op. ipv km75 moesten we km 106 van de snelweg af. We kregen dus een prachtige route door een even prachtig natuurgebied, alleen waren de wegen erg smal en soms moesten we door dorpjes met hele smalle straatjes!. En dat 35km lang!
Wat bleek toen we eenmaal op de camping zaten? Vlakbij de camping loopt een veel grotere weg die we hadden kunnen nemen. Maar dan hadden we niet die mooie uitzichten van het natuurgebied gezien! Omdat we hier zo heerlijk plekje , in de schaduw!"hebben zijn we nog een dag extra gebleven. De fietsen bleven op de camper want het was veel te warm. Zo'n graad of 30! Bovendien is het af en toe vrij steil, dus daar beginnen we in deze hitte niet aan!.

We zijn alleen even het toegangsweggetje naar de camping afgelopen. Dat was vrij steil! Maar ook daar was het , voor mij tenminste, veel te warm voor. Dan maar lekker bij de camper onderuit!
De volgende dag weer opgestapt! We zijn bijna echte camperaars aan het worden! Gerard had een camperplaats in een stadje, dat in the middle of nowhere te liggen. Vlakbij de Duoro , de grensrivier met Portugal . Gerard had ook al een route uitgezet, want de Mio maakt er maar wat van tegenwoordig. Die zou ons tientallen kilometers om laten rijden. Dus werd het weer rijden met de landkaart op schoot, maar ook wij maken weleens fouten en dan blijkt soms dat de MIO toch gelijk had!
Onderweg kwamen we langs een enorm grote barrage. Daar moesten we toch even polshoogte gaan nemen!.
Nadat we onderweg nog bij een barretje een colaatje met een overheerlijk  roodje hadden genuttigd zhebben we onze weg naar de  camperplaats in Aldeadavila vervolgd. Alles ging vandaag over kleine witte weggetjes, dus het ging allemaal niet zo snel. Maar rond 3 uur stonden we dan ook op een heerlijke plaats in de schaduw(het was 31 graden geworden).
In de loop van de dag kwamen er nog 3 campers bij. Het is een camperplaats aan de rand van het dorp, maar wel vlakbij bewoonde huizen.
Vandaag hebben we de fietsen eraf gehaald, want ik had bij de information een folder met allerlei fietstochten in de omgeving gekregen. Maar geen daarvan hebben we vandaag gereden! We hadden vandaag onze eigen tour gemaakt, We zijn door een mooi gebied gefietst dat wel stijgen en dalen was.

Op een gegeven ogenblik keek ik op Google en zag dat er geen weg terug naar Aldedavila ging en verder fietsen zat er niet in. Het was ondertussen 31 graden geworden! Er zat niet anders op dan terug te gaan met al die stijgingen en dalingen! We hadden ook alleen maar water meegenomen, maar een blikje cola was geen overbodige luxe geweest. Gelukkig was er 4km voordat we weer bij de camper waren een benzinestation, waar we even snel een blikje cola hebben gekocht, We zaten er bijna doorheen, maar door de suiker in de cola konden we thuis nog halen!
Daar hebben we dan ook lekker onder de bomen gezeten en Gerard heeft een koude douche genomen.
De volgende ochtend(zaterdag)weer vertrokken. Gerard was van plan naar een plaatsje in Portugal te gaan maar dat werd zo n gepuzzel, omdat er geen grote wegen lopen!. Dus besloten we om naar Malpertida de Plasencia te gaan. Naar camping Monfrague. Ook daar bleken we allen te kunnen komen als we allerlei toeristische routes zouden nemen. Maar omdat we toch de tijd hebben, besloten we dat dan maar te doen!. Het werd weer een prachtige rit door verschillende soorten landschap. Eerst wijds, dan weer door bergachtig gebied. Onderweg even een colaatje gedronken en toen kwam  de volgende toeristische route er weer aan!. Die Mio weet ze wel uit te vinden.!
Eenmaal op de autoweg, de laatste 30km, bedachten we,  we kunnen eerst nog wel even bij een Mercadona boodschappen gaan doen, want de camping ligt nou niet direct bij een stadje.  Dus een Mercadona in de Mio gezet en al snel moesten we de snelweg weer af. De winkel lag aan een grote weg, maar parkeerruimte was er niet, Althans niet voor een camper. Maar toch vond Gerard nog ergens een plekje, al moest ie wel een eind met zijn boodschappen gaan lopen sjouwen.
Bij terugkomst vertelde hij dat hij in de winkel de weg was kwijt geraakt. Hij stond dus aan een kassa aan de andere kant van de winkel! Hij keek wat reddeloos om zich heen en een mevrouw begreep dat ie de weg kwijt was en heeft hem de goede uitgang gewezen!
De camping weer in de Mio gezet en toen begon de ellende pas goed!. Hij of zij(Mio) begon de weg te wijzen en leidde ons het krappe binnenstadje van Placencia in. De straten werden steeds maar enger!. Waar komen we in terecht? Gelukkig bleek een hoek niet te nemen te zijn en het enige wat we konden doen was het nauwe straatje achteruit omhoog weer terug te rijden! Maar de stuurmanskunsten van Gerard kennen geen weerga!. Hij heeft het zonder schade allemaal volbracht!
Toen maar snel de vrachtwagenfunctie in de Mio gezet!.
Dat mag ons niet weer overkomen!

Najaar 2018

Woensdag  29 augustus , na dat we de opel bij Gerrit hadden weggebracht, op weg gegaan . Gerard wilde wel weer eens via de A13 rijden, dat was lang geleden. Wij vonden dat het daar een stuk rustiger was geworden, nadat de A4 in gebruik was genomen. Helaas kwamen we bij Rotterdam al in een file te staan. Dus Tomtom toch maar weer ingestteld op de A4. Ook daar kwamen we in een filer terecht. Gaat dit zo de hele reis door vroegen wij ons af. Gelukkig viel dat mee, maar bij Brugge begon het te regenen.
Ons eerste doel was Audresselles aan de kust bij Calais.

We stonden daar op een camperplaats bij een camping met uitzicht op zee. We zijn even naar het strand gewanded. Een keienstrand bleek. Toen we de televisie aan wilden doen, bleek dat de schotel geen zenders kon vinden. Kapot of toch iets anders? Gelukkig kunnen we tegenwoordig via internet op de laptop kijken.

De volgende dag verder gereden via allerlei N wegen of zelfs nog kleiner naar Falais.Een vermoeiende rit! Een leuke kleine terrassencamping met uitzicht op een kasteel. Mooi is anders, maar toch een kasteel!
We besloten een dag extra te blijven, want we wilden dat kasteel toch wel gaan bezoeken. Falais is de geboorteplaats van Willem de veroveraar, zon 800 jaar geleden.

Zaterdag weer een stukje naar het zuiden. Omdat Gerard geen zin had om weer honderd rotondes en door allerlei kleine dorpjes te moeten rijden, hebben we een grote weg rond Caen richting Nantes genomen. Van de 350km die we die dag gereden hebben, waren er zeker 300 over de grote weg. En nog deden we er 5 uur over!
We staan dus nu op een kleine camping in Saint Philbert-Grand Lieu. Een echte familiecamping!. We werden gewaarschuwd dat het wat luidruchtig kon worden  want er werd een bruiloft en een verjaardag op de camping gevierd. Van dat alles hebben we eigenlijk niet veel gemerkt!. Er stonden nog een stel hollanders (Kitty en Ruud) waar we al snel contact mee hadden. Dus werden we uitgenodigd om kennis te komen maken met een wijntje erbij. 's Zondags bleek er een groot feest in het dorp, dat vlakbij de camping ligt, te zijn. Het harmonyorkest bestaat dit jaar175 jaar en dat werd groots gevierd. Er waren 200 man van andere korpsen op komen dagen en dus werd er de hele zondag muziek gemaakt op het tegenover de camping recreatiepark. Heel gezellig dus!. We zijn ook nog, op de fiets,  een beetje de omgeving gaan bekennen en kwamen dus een harmony orkest tegen, daar waar er ook markt was.
verkennen omgeving St Pierre d'Oleron
De volgende dag zijn we vertrokken naar Ill d'Oleron. We kwamen bij een vrij nieuwe camping, Fleur d'Oleron, alwaar we natuurlijk eerst een poosje moesten wachten omdat nu eenmaal de Franse campings tussen de middag een paar uur gesloten zijn en er tegenwoordig overal slagbomen staan. Een vrij nieuwe camping met uitstekend sanitair. Ook een gezellige indeling, vinden wij. Wij vonden een plaatsje met veel zon, maar ook wat schaduw, dat we nu goed konden gebruiken, want de temperatuur is zeer aangenaam(26gr).  De volgende dag(maandag) hebben we de fietsen van het rek gehaald en zijn we de omgeving een beetje gaan bekennen. Af en toe een fietspad, vrij slechte wegen, allemaal hobbels, en natuurlijk kom je af en toe ook een ergerlijke franse chauffeur tegen, die hard vanuit zijn cabine "debiel" roept omdat we een stukje  op een vrij drukke weg moesten fietsen.
Na het middageten nog even naar een vissersdorpje, la Cotiniere, 

in de buurt gereden. Omdat het zwembad verwarmd wordt, besloot ik toch eindelijk eens een bikini aan te doen en eventjes te gaan poedelen.
Ondertussen heeft Gerard de fietsen weer achterop gezet, want morgen gaan we weer een stukje zuidelijker, alhoewel er in de buurt van Bordeaux wel wat neerslag zou kunnen vallen, maar deze omgeving is toch echt meer voor mensen die van het strand houden, dan van fietsen!

Dus zijn we woensdag weer vertrokken. Nu richting Dune de Pilat. Gerard had een camperplaats uitgezocht waar douche en toilet zouden zijn. Daar aangekomen bleek dat je op de ernaast gelegen camping kon gaan douchen voor 2 euro pp en de toegang tot de camperplaats was 12.00 euro. Je had er dus echt niks! Even iets anders in de omgeving gezocht en gevonden. We staan nu voor 13 euro op een camping met douches , toiletten een binnen en een buiten zwembad! Camping L'Arbre d'Or.
Even begon het te regenen maar binnen een uurtje was het weer droog. Helaas nog steeds geen televisie. Gerard snapt er ook hrlemaal niks meer van. Van alles geprobeerd maar nee hoor, niks. Ook geen internet, want dat is in Frankrijk nog steeds erg prijzig. Geen internet, dus ook geen Netflix. Het lijkt wel of dit keer alle elektronica ons in de steek laat!. Want zelfs de wifi antenne blijkt niet meer te werken, maar dat ondervinden we pas als we weer wifi van de camping hebben. Ook casten gaat niet vanaf de mobiele telefoon!. Dus niks nIks en niks
.
De volgende dag, donderdag maar weer vertrokken. de omgeving hier vinden we niet zo aantrekkelijk. Omdat we tijd zat hadden om naar de volgende, door Gerard uitgezochte camping in de Pyreneen te gaan. Zijn we van de A36 af gegaan om een stukje Toeristische route door Les Landes te nemen. Omdat ook de Mio het blijkt te gaan begeven moest ik ouderwets"" met de kaart op schoot navigeren.  de omgeving van Les Landes vind ik  toch een stuk aantrekkelijker, maar we zijn weer via de A36 naar St. Jean de Luz gereden om de laatste 12km naar camping Goyetchea te gaan, alwaar het al snel begon te regenen. De camping is prachtig zo ook het uitzicht!
De volgende dag toch maar weer opgebroken. Na een toeristische route naar de A63 zijn we via een heel stuk tol Spanje ingereden. Op weg naar een camperplaats welke Gerard had uitgezocht. We kwamen terecht , na eerst  een zeer nauw straatje te zijn ingereden op een camperplaats waar al een camper stond. Dat bleken ook Nederlanders te zijn!. Later kwam er nog een Spaanse camper bij.
De camperplaats ligt naast een heel , vinden wij, fotogeniek plaatsje, Lanestosa, Het weer viel wat tegen. Het was wel droog, maar de wolken hadden de overhand!. Even door het stadje= meer een gehucht= gelopen en bij een cafeetje een versnapering genomen. ater in de middag zijn we nog even met onze Hollandse buren uit Amsterdam, een pilsje gaar drinken in een ander cafeetje. Het bier viel Gerard een beetje zwaar, dus is ie na het eten ingestort,Voor mij mooi een gelegenheid om mijn blog bij te werken.

Nog steeds doet de TV het niet, dus zullen we Arthur moeten vragen een nieuw kastje in Pijnacker op te halen. Misschien sturen ze het wel op, zodat Arthur het 1 oktober mee kan nemen in het vliegtuig.

Zaterdag  8 september. Nog een na  nachtje op de camperplaats gebleven. De fietsen eraf gehaald en naar Ramales de la Victorie gefietst. Heen ging prima en we dachten na een opkikkertje in de vorm van een coca cola zal het bergopwaarts wel gaan! Maar dat viel Gerard een beetje tegen! Het was schuiner dan gedacht en hij heeft al een poosje geen bergen meer gezien dus moest ie daar nu wel weer aan wennen, maar ik hoefde hem niet te trekken, want met de E bike is bergop en fluitje van een cent!
s'Middags even van de tweepersoonsdouche gebruik gemaakt!. Het douchen duurde eindeloos, want het warme water blijft 10 minuten doorstromen en zolang douch ik nooit!

Het gaat er hier wat dat betreft anders toe dan overal anders!
Je moet bij de plaatselijke horeca of winkel een kaart halen. 8 euro betalen en dan kan je 25 uur gebruik maken van stroom en je kan 1x 10 minuten douchen. Wil je allebei douchen MOET je wel samen gaan!

Ook moet je 5 euro borg voor het kaartje betalen. Hartstikke handig, want in de winkel neem je al snel iets mee en in de kroeg bestel je gauw een drankje!. Ik neem het ze niet kwalijk!

Nieuw fietsenrek

Zaterdag 25 augustus de camper opgehaald in Schagerbrug. Er is een nieuw fietsenrek op de camper gezet door Arli.nl.
Nu hoeft Gerard niet zo te tillen met de nogal zware elektrische fiets van mij. Er is een rek opgezet waar 3 fietsen op kunnen staan. Het ziet er allemaal heel goed uit! Het rek is demontabel, dus mocht ie ooit weer in een stalling komen te staan, dan scheelt dat bijna 1 meter!
Omdat de camper nu toch voor de deur staat, gaan we hem maar inruimen, zodat we as woensdag alvast een stuk richting Spanje kunnen gaan.